Shefqet Avdush Emini

SHEFQET AVDUSH EMINI DHE PORTRETI QË QESH ME NGJYRË

Në këtë fotografi kemi një takim të veçantë. Në plan të parë qëndron vetë artisti. Në plan të dytë qëndron vepra e tij. Dhe në mes tyre është një jetë e tërë e dhënë artit.

*Shefqet Avdush Emini* është fotografuar pranë njërit prej portreteve të tij më ekspresivë. Ai mban një kapele gri, një xhaketë lëkure të zezë dhe ka një mjekër të vogël të bardhë. Shikimi i tij është i qetë, i matur. Është shikimi i një njeriu që e di se çfarë ka krijuar dhe pse e ka krijuar.

Pas tij, në një kornizë të madhe të artë, qëndron piktura. Një portret mashkullor me një buzëqeshje të gjerë, me ngjyra që shpërthejnë dhe me një energji që të kap menjëherë.

PIKTURA QË FLET PA FJALË
Le ta shohim nga afër këtë vepër që Shefqeti e ka afer.

Është një portret i një burri të ri. Ka mustaqe të holla dhe një buzëqeshje që ndriçon gjithë kanavacën. Dhëmbët janë të bardhë, buzët janë të kuqe, dhe në fytyrë ka dritë.

Por kjo nuk është një buzëqeshje e zakonshme. Kjo është një buzëqeshje e pikturuar me guxim.
Faqet janë të prekura me rozë dhe të verdhë. Poshtë syve ka blu. Balli është i ndriçuar me të verdhë. Sfondi është një përzierje e purpurt, gri dhe të bardhë.

Shefqeti nuk e ka pikturuar këtë njeri që të duket si fotografi. Ai e ka pikturuar që të ndjehet.
Goditjet e penelit janë të gjera dhe të sigurta. Ngjyra është hedhur direkt, pa frikë. Ka teksturë. Mund ta ndjesh dorën e artistit në çdo pjesë të kanavacës.

Në këndin e poshtëm të djathtë lexohet firma. SHEFQET AVDUSH EMINI. Kjo është vulë. Kjo është përgjegjësi. Kjo është një vepër që mban emrin e një mjeshtri.

Ky portret flet për gëzim, por edhe për thellësi. Sytë janë të gjallë, por kanë edhe një hije. Buzëqeshja është e madhe, por ngjyrat rreth saj tregojnë se pas gëzimit ka edhe jetë, ka edhe përvojë.

ARTISTI PAS PIKTURËS
Shefqet Avdush Emini nuk ka nevojë për prezantim të gjatë. Emri i tij është i njohur në të gjithë botën e artit.

Për 47 vite ai ka pikturuar pa ndalur. Veprat e tij janë parë në Louvre të Parisit, në Kinë, në Amerikë, në Egjipt, në Rusi, në Turqi, në Poloni dhe në qindra galeri të tjera.

Ai është botuar në librin GENIUS në Paris. Është shpallur Art Ambassador në Indi. Është nderuar nga organizata ndërkombëtare si JARA FOUNDATION dhe UNITY WORLD PEACE POETS. Është pjesë e PEGASI Internacional.

Por më e rëndësishmja është se ai është vlerësuar nga kolegët më të mëdhenj.
Haki Xhakli thotë për të. Duhet te mburremi te gjithe ty, me punen e palodhshme qe ke bere dhe bene. Prandaj, dalin sukseset dhe njohjet.
Xhevdet Dula e quan piktor të veçant dhe me vlera arti.
Sejdi Kapllanaj thotë se ka një stil të veçantë dhe një instikt të fuqishëm.
Dhe Ali Sid nga Algjeria i shkruan. Ti je Van Goghu i shekullit 21.

Këto nuk janë komplimente të zakonshme. Këto janë fjalët e njerëzve që e njohin artin dhe e njohin mundin.

PSE KY PORTRET ËSHTË I VEÇANTË PËR SHEFQETIN
Në të gjitha pikturat e tij, Shefqeti e ka njeriun në qendër. Por në këtë portret ka diçka më shumë.

Ka Dritë. Ngjyra e verdhë në ballë dhe në faqe është si një rreze dielli që bie mbi fytyrë.
Ka Jetë. Buzëqeshja nuk është e ngrirë. Është në lëvizje. Është moment.
Ka Liri. Peneli nuk ndjek rregulla të ngurta. Ai ndjek emocionin.

Kjo është arsyeja pse Shefqeti ka zgjedhur të fotografohet pikërisht pranë kësaj vepre. Sepse ajo përmbledh filozofinë e tij. Arti duhet të jetë i gjallë. Arti duhet të jetë i ngrohtë. Arti duhet të buzëqeshë edhe kur bota është e vështirë.

Në këtë foto artisti nuk qëndron para veprës si zotërues. Ai qëndron si bashkëudhëtar. Si një njeri që e ka krijuar dhe tani e shikon me respekt, ashtu siç shikon një mik.

NJË JETË NË LËVIZJE NGA KOSOVA NË BOTË
Rruga e Shefqetit ka qenë e gjatë.
Nga simpoziumi në Penza të Rusisë ku la vepra në koleksionin e shtetit.
Nga simpoziumi në Poloni ku krijoi pesë kanavaca të mëdha.
Nga Faroz i Turqisë ku vizatoi me qymyr portretin e mikut të tij Muhipit.
Nga ekspozitat në Stamboll ku u ul mes pikturave të tij.
Deri te njohja si MASTER OF ART në Malajzi për muajin korrik 2026.

Kudo që ka shkuar ai ka lënë diçka pas. Një pikturë. Një vizatim. Një kujtim.
Dhe kudo që ka shkuar ai ka marrë diçka me vete. Respektin e njerëzve. Dashurinë për artin.

MESAZHI I KËSAJ FOTOJE
Kjo fotografi na mëson tri gjëra.

E para. Një artist i madh nuk ka frikë të qëndrojë pranë punës së tij. Ai nuk fshihet pas famës. Ai qëndron përballë saj.
E dyta. Arti i vërtetë nuk ka nevojë për shumë fjalë. Një portret me ngjyrë mund të thotë më shumë se një libër.
E treta. Gëzimi është një formë e guximit. Të pikturosh një buzëqeshje të madhe në një kohë kur bota është e lodhur, kjo është revolucion.

PËRFUNDIMI
*Shefqet Avdush Emini* me këtë portret që e ka afer na kujton se piktura nuk është vetëm ngjyrë mbi kanavacë.

Është shpirt.
Është histori.
Është një njeri që qesh, edhe pse jeta ka lënë gjurmë në fytyrën e tij.
Është një artist që ka punuar 47 vite dhe ende ka gëzim në penel.

Firma në fund të pikturës dhe prania e tij pranë saj janë dëshmia më e mirë. Kjo vepër është e tij. Dhe ai është i kësaj vepre.

LAVDI MJESHTRIT SHEFQET AVDUSH EMINI QË ME NJË PORTRET NA TREGOI SE EDHE NË KOHË TË VËSHTIRA NJERIU MUND DHE DUHET TË BUZËQESHË